De zin voorbij….
Zoals misschien bekend is, zit de auteur van deze log, het merendeel van de tijd, mentaal in de knoopxe2x80xa6
Dat neemt soms heftige vormen aan en heeft ook zijn weerslag op de omgeving.
Na een lange periode van onderzoeken, gesprekken xc3xa9n een keur aan medicijnen, volgt ze nu, sinds november 2008, een training. Deze DGT- training is erop gericht om verschillende vaardigheden aan te leren, die je vervolgens weer leert toe te passen in allerlei situaties. Maar de training vindt plaats in een groep, en ondergetekende is niet zoxe2x80x99n kuddedierxe2x80xa6
Om in kudde-termen te blijven; zij is het soort schaap dat steeds weer afdwaalt van de kudde en dan door de herdershond telkens word teruggejaagd, terwijl ze dat niet wil!!!
Natuurlijk kan ze ervoor kiezen om ermee te stoppen. Dat heeft ze al diverse malen overwogen. Verbetering ziet ze immers nog nauwelijks en er liggen nog 5 maanden van training voor haar.
Maar stoppen met de groep (en daarmee de hele training) is wxc3xa9l de weg van de minste weerstand. En iets zegt haar dat de makkelijkste weg, niet perse de juiste isxe2x80xa6.
Neemt niet weg dat het soms knap lastig is om te erkennen dat het op eigen houtje nog niet zo vlekkeloos verloopt, momenteel.
In een uiterst boze en gefrustreerde bui, gooide ze laatst haar medicijnen weg en besloot het verder in haar uppie op te knappen. Na vijf dagen zonder medicijnen had ze echter:
1) Een nieuw verworven respect voor afgekickte junks!;
2) Nog stxc3xa9xc3xa9ds allerlei onthoudingsverschijnselen, zoals trillen, duizeligheid, transpireren, misselijkheid, enz, enz;
3) Een flinke discussie gehad met haar vriend;
4) Geen idee hoe ze verder moest en of ze xc3xbcberhaupt wel verder wou.
En dan hoort ze op de radio opeens Blxc3x98F, met het nummer: xe2x80x9cDonker hartxe2x80x9d. Ze heeft de tekst woord voor woord beluistert, hem vervolgens op haar Hyves gezet en ze zet hem hier nog maar eens neer:
mei 2, 2009 at 09:41
Op een gegeven moment denkt elke medicijngebruiker zijn medicijn niet meer nodig te hebben, want het gaat toch zeker goed! Tot hij ondervind dat het zonder toch niet zo goed gaat……
Ik wens je ondanks alles een fijn weekend Cindy en misschien moet je toch wat meer naar je vriend luisteren.
Gr. J@n.
mei 2, 2009 at 18:12
he cindy,
ik vind je dapper hoor!!!
een groepstherapie volgen als je geen kuddedier bent is ongelooflijk moeilijk, zeker als je geen vcooruitgang bespeurt..
Als je je met pillen niet lekker voelt en je ze de kans gegeven hebt om te gaan werken en ze doen dat niet, dan is stoppen een optie…
Afbouwen is voor watjes he?
ik hoop dta je gauw junkie afbent en of je nu pillen slikt of niet, je dgt afmaakt of niet, ik vind je een dappere dodo!!!
(als je maar niet uitsterft zoals de dodo)
mei 3, 2009 at 15:14
he meis,
ook voor jou en bas veel sterkte vandaag!
mei 3, 2009 at 16:51
Toch maar ‘gewoon’ doorgaan met de therapie. Niet alleen voor jezelf, maar er zijn mensen die je nodig hebben, Cin.
mei 3, 2009 at 19:03
En txc3xb3ch schijnt het je goed te doen …. er is weer logje !
Medicijnen zijn niet altijd het enige antwoord al kunnen ze tijdelijk wel nuttig zijn .
Mensen zijn allemaal anders en wat voor de xc3xa9xc3xa9n werkt is voor de ander hxc3xa9lemaal niets .
Lekker mee blijven denken en blijven zoeken naar de echte Cindy , als muziek je daarbij helpt is dat prima .
Ik hoop dat je “de weg “vindt , makkeleijk of moeilijk maar jxc3xb3uw weg ! Succes en een big hug !
mei 3, 2009 at 19:11
Pffff, niets zo vervelend als groepstherapie, xc3xa9cht … maar da’s altijd nog beter dan ‘stuurloos’ door het leven te gaan. Je hebt nu in ieder geval iets om aan vast te houden. En stel dat het straks rxc3xa9tegoed met je gaat en je kan stoppen met medicijnen en therapie … dan kun je tegen jezelf zeggen: meid, dat heb je mooi allemaal zelf geflikt! Ja, ik weet het, dat klinkt nu nog onwerkelijk maar ‘k weet zeker dat voor jou de dag komt waarop je weer 100% de zon ziet schijnen. Hou vol meid en bedenk:
don’t give up
cause you have friends
don’t give up
you’re not the only one
don’t give up
no reason to be ashamed
don’t give up
you still have us
don’t give up now
we’re proud of who you are
don’t give up
you know it’s never been easy
don’t give up
’cause I believe there’s a place
there’s a place where we belong
aldus de wijze woorden van Kate Bush.
mei 3, 2009 at 23:21
he knokkertje, ook al lijkt t niks te helpen, toch maar proberen door te gaan. Maar als je geen groepsdier bent is t knap klote, nog extra moeilijk.
ik gedij juist in groepen, maar cin, eens vind je de drive in t leven, ik heb er ook jaren voor geknokt, en ben nu toch al ver.
twee talenten heb je minimaal:
je kunt als geen ander met dieren omgaan xc3xa9n schrijven kun je als een vd allerbeste, blijf daar ook je focus opleggen naast de therapie.
ik krijg mijn ziekte ook niet weg, maar miin focus ligt geheel op mijn talenten, waardoor die k*tziekte ieder jaar weer meer terrein verliest,
sterkte, en al kun je niks met mijn adviezen, bedenk dan dat ik je iig een dermate waardevol persoon vind, dat ik ze dus gaf.
cindy, heel veel sterkte, vandaagin het bijzonder, is moeilijk deze dag, hxc3xa8?
liefs morris
mei 3, 2009 at 23:23
talent nr 3, humor!
hoe kon ik dat vergeten, je hebt er vast nog veeeeeeeeeeeeeel meer
mei 4, 2009 at 13:19
Dat je stopt met medicatie vind ik een moedige keuze. Ik hoop dat het voor je uitpakt en je een leven kunt vinden zonder deze ellendige medicatie.
Gisteren was denk ik een hele moeilijke dag voor je. Ik denk aan je!
Een dikke knuffel, en veel liefs!
Cassie
mei 4, 2009 at 13:32
Hai Cindy,
Nooit zomaar met medicijnen stoppen hoor.
Wordt alles dubbel zo erg.
Vind het knap dat je doorgaat met de groepstraining. Ben wel zo’n opgever.
Misschien vind je het leuk om te horen dat Bonbon een kitten heeft.
Groetjes
Sas
en hou je taai.
mei 4, 2009 at 18:37
ben je wel zeker dat nxc3xa9t dit moment het juiste moment was om ermee te stoppen, Cin?
Wat je ook doet, ik hoop dat het werkt meid!
Want ik heb veel liever die humoristische logjes die je zonder nadenken zomaar uit je hoed kan toveren hier…
Ik wens je in elk geval veel succes toe!
Groetjes!
mei 5, 2009 at 09:36
Lieve Cin….
soms is het leven zo ontzettend k@t…en ik vrees dat dat nooit anders zal zijn en/of worden… Steeds een stapje verder, je denkt dat je ‘boven Jan’ bent, en dan pletter je weer terug…keer op keer… En dan ineens vraag je je af hoe het komt dat het zo lang geleden was dat je weer pletterde…xc3xa9cht!
Groepstherapie is voornamelijk eng denk ik, misschien schop je er daarvoor zo tegenaan..
Ik denk aan je, zou je wel weer eens willen zien…
Sterkte lieve meid!
xxx
mei 5, 2009 at 09:41
p.s. Die Line-Han werkt heel goed by the way… Mijn ‘pleegkind’, nu 31 jaar, is na jaren therapie weer zover dat ze na deze training ook weer een betaalde baan heeft, vriendinnen heeft en goed in haar vel zit.
Het kxc3xa1n echt!
enne…hyven?? http://www.loesjes7ehemel.hyves.nl
mei 6, 2009 at 19:38
Lieve Cindy, deze is voor jou
sterkte meid, ik heb je altijd een hele krachtige en vooral sterke meid gevonden en ik weet zeker dat die er nog zit..
van Angelique
mei 6, 2009 at 19:41
he meis,
Nee makkelijk zal het niet worden…Je komt er wel uit, daar geloof ik nog steeds in hoor…O en die medecursisten, beeld je in dat ze in hun ondergoed zitten hihi..wie weet maakt het het iets dragelijker?
dikke kus
Ik heb trouwens aan je gedacht van de week hoor, hoop dat je de afgelopen dagen een beetje rustig door heb kunnen komen.
mei 6, 2009 at 19:43
Hey Cin,
Jeetje wat een tekst, meid kop op! Je komt er echt wel doorheen! Weet niet wat er is maar je ben een sterkte meid!
Ik denk aan je!
xxx stoef
mei 6, 2009 at 19:45
Hxc3xa9 lieffie, aangrijpende tekst en helemaal waar hxc3xa8!
Kom op, blijf je stap vooruit zetten, we doen het gezamelijk meis!
Liefs en kus!
Ma.
mei 6, 2009 at 19:47
Hey Cin,
Wat lees ik nou, je laat me een beetje schrikken……Kop op hoor, schouders eronder en ervoor gaan…..Ik denk aan je!!
Veel liefs en een dikke knuffel van MIJ…
mei 7, 2009 at 08:08
Lieve Cindy,
Je bent & blijft een VECHTER!!
je komt er wel.
Liefs:Wilma.
mei 7, 2009 at 09:54
Hi Cin, o.t. ik zal het je nog sterker vertellen, er loopt daar een albino en dat is de vader. Bij mijn speurtocht naar dit onderwerp kreeg ik inderdaad het idee dat dit Bennet wallaby’s zijn, maar ik ben er niet zeker van.
Wat jou zelf betreft, Cin, ik wou dat ik je kon helpen, maar ik kan alleen mijn gevoel hierover met je delen en mijn gevoel zegt me dat ik dus eigenlijk niet begrijp wat er aan de hand is, behalve dan natuurlijk, dat je je ongelukkig voelt en dat is erg genoeg, maar – en dat snap ik dus niet – je komt bij mij zo verschrikkelijk vrolijk en intelligent over met heel veel interesses, met daadkracht, heel veel liefde voor alles wat leeft, je bent super beleefd. Is het zo dat je niet weet wat je daar nu allemaal mee moet ? Nou, je ziet het Cin…ik kan je niet helpen. Jammer
mei 7, 2009 at 13:30
Hey die Cindy,
Heb nog wel een leuk filmpje voor je.
Groetjes,
Sas
mei 7, 2009 at 14:52
Ik vind het dapper hoe je je openstelt hier op je blog en heb bewondering over de manier waarop je er mee omgaat…als geen ander weet ik het om (al zo’n dik 15 jaar) om zo van tijd tot tijd eens flink in dat moeras (want zo noem ik het) te zitten…ook met medicijnen en gesprekken (laatste hielp echt niet, waarom zou ik mijn hele hebben en houwen bij een ander uit de doeken doen?!) ik ben geen prater, tenminste niet over wat mij persoonlijk bezighoudt en waar ik over pieker…ben zo niet opgevoed en ik denk nog eerder ‘dat ik mezelf niet moet aanstellen.’…maar ja het gaat inmiddels weer heel goed met me, maar zo rond de Herfst bekruipt weer langzaam dat gevoel van een megadip/depressie en glij ik weer langzaam af. Er mee leren omgaan en mee leren leven, is mij ook niet gelukt meis, daarom: een dikke knuffel, hou je vriend af en toe gewoon eens stevig vast, tis moeilijk maar het wordt beter, niet vanzelf maar toch…!
Liefs, Bettina
mei 8, 2009 at 10:08
Hoi Cindy,
Ik hoop dat je de kracht vindt door te gaan met groep en medicijnen. Het is moeilijk, maar met hulp kom je een stuk verder en dat weet je!
Ik wens je toe dat je daar in slaagt en dat je ondertussen ook een beetje van de zon kunt genieten. Hij schijnt ook voor jou hoor.
Zie je hoeveel mensen er met je meeleven? Dat er van je gehouden wordt?
Dikke knuf van mij;
Willem
mei 8, 2009 at 22:36
Natuurlijk doe je het liever zonder die chemische troep in je lijf, maar soms is het beter om er mee door te gaan. . . . .
Sterkte joh, juist nu!
mei 10, 2009 at 20:48
Hoi Cindy,
Ik weet hier te weinig van om je te kunnen helpen,maar ik sluit me bij Maurice aan.
Ik heb een tijdje geleden je boek gekocht en ik vind het geweldig zonder dat ik gekko’s heb.Iets om trots op te zijn.
Groetjes en succes met je strijd.Je kan het.
mei 10, 2009 at 22:41
Hoe moeilijk het ook voor je is, Cin laat de moed alsjeblieft NIET zakken…!! Ik hoop voor je dat je de kracht zult vinden om door te gaan. Misschien toch wel met die therapie en medicijnen…? Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte toe.
Liefs Mar
mei 11, 2009 at 15:50
Ai Cindy, wat naar dat je zo in de put zit. Ik geloof dat het niet zo’n goed idee is om met bepaalde medicijnen zomaar abrupt te stoppen; als je besluit dat je ze niet meer wilt, is rustig afbouwen dan verstandiger, al begrijp ik je best hoor!
Ik geniet hier altijd zo van je stukjes; hou vol alsjeblieft! Ook deze tijd van verdriet en moedeloosheid gaat weer voorbij.
Heel dikke knuffel van Cis van De Rattenherberg en alle ratten slaan in gedachten hun armpjes om je heen. Je bent niet alleen!!
mei 12, 2009 at 16:52
Nou Cindy, dat kan ik me heel goed voorstellen. Ik heb ook wel eens zin om mijn pillen uit het raam te flikkeren. Sterkte!
mei 18, 2009 at 22:17
be aware of the mailman…..
mei 19, 2009 at 14:56
Hoi Cindy,
Het feit dat je dit allemaal neer zet vind ik heel knap.
Het feit dat je toch het houvast vind in dit lied is knap.
Het feit dat je blijft knokken is knap.
Het feit dat je geen schaap bent die de kudde volgt is knap.
Ik heb er ook gestaan en het feit dat je doorgaat is knap, in dit geval kan ik het weten.
Het leven is k*t.
Tot je het weer vind waar je van kan genieten.
Probeer niet te vergeten te blijven zoeken.
Dan kom jij er zeker.
Go for it.
En ik weet zeker gezien je verhaal dat je er uiteindelijk komt, hoe moeilijk ook.
Sterkte meid.
mei 20, 2009 at 21:10
hee lieve cin,
tjonge..wat moet jij je eenzaam voelen ondanks dat er toch heel veel mensen van je houden en met je mee leven.
vind het heel erg goed dat je mensen in vertrouwen durft te nemen en je angsten,twijfels hier neer schrijft want het is altijd fijn te weten dat er mensen aan je denken..mxc3xa9xc3xa9 denken en mxc3xa9xc3xa9 voelen.
en weet je cin? ooit kijk je terug op deze donkere periode want ik weet zxc3xa9ker dat jij het gaat redden,je bent een vechter en een bewonderingswaardige vechter zelfs.
je mag me altijd mailen,ik wil er graag voor je zijn want je bent toch zo,n prachtig mooi mens! je moet het nu alleen zxc3xa9lf nog even inzien.kop op! dikke knuf van mij xxxx
mei 31, 2009 at 11:57
Hxc3xa9 Cin, gaat het inmiddels weer iets beter met je? Hoofd omhoog houden he, want je bent het meer dan waard om gelukkig te zijn!
Ik las over de run, super van die mannen van jullie hoor!
juni 2, 2009 at 13:57
Hoi Cindy,
Ik hoop dat het nog steeds een beetje met je gaat.
Ik wens je veel succes.
En je bent sterk he, thans dat gevoel heb ik bij je.
Groetjes van ons.
juni 3, 2009 at 22:28
he cin,
ontzettend veel plezier in Londen!! en die afspraak komt er wel, met of zonder msn!!!! lees je je hotmail adres nog wel eens? anders proberen we het zo…
stuur me anders een mail zodra je weer terug bent?
je weet me te vinden!
juni 4, 2009 at 07:21
Hoi cindy, ik hoop dat je dit nog even leest: HEEL VEEL PLEZIER IN LONDEN!!
Geniet ervan.
Liefs:Wilma.
juni 5, 2009 at 13:44
Hoi Cin, ik hoop dat je je inmiddels iets beter voelt dan toen je deze log schreef, want je verdient het zo!! Sterkte meid, laat je niet kisten!
Liefs Sanne
juni 5, 2009 at 19:34
heel veel plezier in Londen en geniet met de grote G he?!
liefs en knuf van mij..;))
juni 8, 2009 at 12:23
he die cin,
nog geen post gearriveerd hier…had je eht wel al op de bvrievenbus gegooid??? hoop dat het mooi is/was in londen!!!
juni 9, 2009 at 15:10
Hoi Cindy,
Hoop dat het wat gaat met je.
Veel succes met alles.